3 Aralık 2020 Perşembe

Apollon ve Daphne/Daphne'nin defne oluşu

 

Bir gün Apollon, Thessalia'da, kıyılarını ağaçları gölgelendiren Peneus ırmağımın yanında güzel genç bir kız görür. Bu eşsiz güzel'in adı Daphne'dir. Daphe ormanların derinliklerinde yalnız başına dolaşmaktan keyif alırdı. Yabani hayvanları kovalamak onun için en büyük eğlence iyiydi. Uzun saçları omuzları üstünden dalgalanan güzel Daphne erkeklerden iğrenir ve bir adamın karısı olarak yaşama hakkında aklına bile getirmezdi. Babası bir gün; "Kızım beni artık torun sahibi etmelisin." dediğinde Daphe babasına şunları söyledi; "Ey dünyaya gelmeme sebebi olan babacığım. Kadınlık görevini bilmeden ve birisinin karısı olmadan bağımsız olarak yaşama müsaade et dedi." İşte bu hoş kızın güzel saçları Alev saçan gözleri Apollon'un kalbinde arzu uyandırdı. Bir gün yalnız başına ormanda dolaşan Daphne, Apollon ile karşılaşır ve Apollon bu genç kız ile konuşmak ister fakat Defne karşısında Apollon'u görür görmez sırtını ona çevirir ve bir rüzgar gibi göğün boşluğunda hızlı adımlarla koşmaya başlar. Fakat Tanrı onun peşini bırakmadı. Hemen arkasından koşuyor ve Apollon şunları bağırıyordu" "Dephne yalvarırım sana dur, benden sana zarar gelmez ben senin düşmanın değilim dur peri kız dur. Beni peşinden koşturaran yalnız sevgimdir. Lütfen hızını biraz yavaşlat, hiç olmazsa arkandan koşanın kim olduğunu öğren, arkandan koşan ne yabani bir hayvan ne de dik yamaçlardan keçileri otlatan kaba bir çobandır. Ben Işık tanrısıyım. Benim babam bütün Tanrıların büyüğü olan Zeus'tur bana insanın mazisini halini üzüntülerini istikballerini okuyan ve her şeyi bilen her şeyi hayat veren Tanrı Apollon derler bana dedi.  Dephne korkuyla hızlıca kaçıyordu ama Apollon bu güzel kokulu Peri yakalamak için o da arkasından koşuyordu. Apollon bu Peri muhakkak yakalamak arzusundaydı. Aşkının kudreti ona kanat vermiş gibiydi. Şimdi Daphne'yi yakalamak üzereydi. Daphne'nin havaya uçan saçlarına sıcak nefesi koklamaya başladı.Kuvvetinin azaldığını ve bu hızlı ve sürekli koşudan yorulduğunu hisseden güzel peri birdenbire durdu ve ayağı ile toprağı kazıyarak şöyle söyledi;  "Ey Toprak Ana, beni ört beni sakla, beni kurtar." dedi bu yürekten olan yalvarışı Toprak Ana duyar ve bir kabuk oluşturarak Daphne'yi bir ağaç haline getirir o kokulu saçları yapraklara çevrir. Kolları dallar halinde uzadı. Nazik ve küçük ayakları kök olup toprağın derinliklerine daldı. Apollon şaşırmış bir halde Peri kızını kucaklamak isterken birden Defne ağacının gövdesine çarptı fakat ağaca sarılarak sert kabuklarını altına henüz ölmemiş olan Daphne'nin kalbinin heyecanını, kalp çarpıntısını duydu. Bundan sonra sen Apollon'un kutsal ağacı olacaksın. Senin solmaya ve dökülmeyen yapraklarının benim saçlarımın çelengi olacak ve değerli kahramanlar, muharipler ünlü şairler, büyük işler başaranların hepsi yapraklarınla mağrur olarak süslenecekler. Apollon bunları söyleyince Defne ağacının lütufa teşekkür etmek amacıyla dallarını salladı ve hürmetle eğildi.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Anlatamam derdimi dertsiz insana / Aşık Veysel (türkü)

Anlatmam derdimi dertsiz insana Dert çekmeyen dert kıymetin bilemez Derdim bana derman imiş bilmedim Hiçbir zaman gül dikensiz olamaz  Gülü ...